The Islander

Made By: Danai Orfanaki

Contact: danaiorf@hotmail.com

Based: Crete , Greece  

Μπαχάμες

March 15, 2018

 

 

Τί σου προτείνω να δείς:  Νησί Μπίμινι

 

Είναι τρελό, τι εικόνες μπορεί να σου έρθουν στο μυαλό, διαβάζοντας μία και μόνο λέξη : "Μπαχαμες". 

Καταγάλανα νερά, απέραντες παραλίες, φοίνικες και καρύδες. 

 

Και όμως η πραγματικότητα δεν απέχει και τόσο απο αυτή την εικόνα. 

Όσο έμενα στο Miami, η σκέψη να πάω απέναντι σε ένα απο αυτά τα εξωτικά νησάκια, βρισκόταν καθημερινά στο μυαλό μου. 

Η φοβία της απομυθοποίησης πάντα κάπου deep inside υπάρχει, αλλα προφανώς δεν θα με αποθάρρυνε απο το να τα επισκεφθώ.  

 

Αυτό το ταξίδι το έκανα με πολύ κοντινά μου πρόσωπα που ήρθαν να με επισκεφθούν απο την Ελλάδα, και είχαν και αυτά την ίδια λαχτάρα με μένα. Οπότε περίμενα υπομονετικά την άφιξη τους.  

 

Όπως για τους Αθηναίους, το να "πεταχτούν" σε ένα απο τα νησιά του Αιγαίου ειναι τοσο εύκολο και γρήγορο, ακριβώς με την ανάλογη αντιστοιχία, γίνετε να "πεταχτείς" και απο το Μαιάμι στις Μπαχάμες.

  

Έτσι κλείσαμε εισητήρια, επιβιβαστήκαμε το πλοίο-casino και αναχωρήσαμε για τον εξωτικό μας προορισμό. Η θέα ,το σούρουπο, καθώς απομακρυνόμασταν απο το Μαιάμι, ηταν μαγευτική. 

 

 

 

Το περιέργο με αυτό το πλοίο, ήταν οτι σε αρκετά σημεία του, υπήρχαν γραμμένες ελληνικές λέξεις και στη συνέχεια μάθαμε οτι το πλήρωμα ηταν κατα ένα μεγάλο του ποσοστό ελληνικό! 

 

Άτομα του πληρώματος μας αναγνώρισαν σχεδόν αμέσως, και μας προσκάλεσαν να συνταξιδέψουμε, στην επιστροφή,  στη γέφυρα του πλοίου μαζί με το καπετάνιο. 

 

Φτάσαμε βράδυ στο νησί Bimini. Δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε και πολλά, περάσαμε έξω απο το μεγάλο Casino του νησιού και μεταφερθήκαμε στο διαμέρισμα που θα διαμέναμε τις υπόλοιπες ημέρες με αμαξιδια του golf, καθώς σε εκείνο το κομμάτι του νησιού δεν επιτρέπονταν τα αυτοκίνητα.

 

Την επόμενη μέρα, ξυπνήσαμε γεμάτοι χαρά να εξερευνήσουμε το νησί. 

 

 

 

Προς μεγάλη μου απογοήτευση, αρκετά γρήγορα συνειδητοποιήσαμε τη σκληρή εικόνα του καπιταλισμού.  

 

Οπως συμβαίνει σε τόσα μέρη του κόσμου, ετσι  ακόμη και σε αυτό το πολύ μικρό νησάκι, το χάσμα ηταν τεράστιο. Η καπιταλιστική ανάπτυξη είχε μοιράσει το νησί ακριβώς στη μέση.

 

Το ένα του μέρος, υποανάπτυκτο με παιδιά να ζούν είτε στο δρομο είτε σε παράγκες, και το άλλο μισο γεμάτο πολυτελή ξενοδοχεία και ενα μεγάλο casino. 

 

Τόσο κλασσικό φαινόμενο και παράλληλα τοσο λυπηρό. Δεν ήθελα καν να ασχοληθώ με το μέρος των ξενοδοχείων, παρολο που ολη μου η ζωή γυρίζει γύρω απο αυτά.

 

Ηθελα απλά να δω το αγνό κομμάτι και να συναναστραφώ τους μόνιμους κατοίκους αυτού νησιού. 

 

Το γυρίσαμε όλο. Εικόνες απίστευτου φυσικού κάλλους. Τα λόγια ειναι περιττά. 

 

 

 

 

Η διαμονή μας στο νησί, ηταν γαλήνια. Χαλαρώσαμε, κολυμπήσαμε σε καταγάλανα καθαρά νερά, δοκιμάσαμε ντόπια φρούτα και απολαύσαμε τον ήλιο, στο μικρό μας τροπικό παράδεισο. 

 

Ανεμελιά. 

 

Λογω της δουλειάς μου δεν μπορέσαμε να μείνουμε αρκετά στο νησί, αλλα και οι λίγες ημέρες που διέθεσα αξιζαν κάθε λεπτό. Το απάτητο κομμάτι του νησιού δεν μπορούσε να συγκριθεί ούτε με το πιο ακριβό και luxury ξενοδοχείο εκει γύρω.  

 

Οταν ήρθε η ώρα του γυρισμού, με το που μας έκοψαν τα εισιτήρια, πήραμε απευθείας πρόσκληση να γνωρίσουμε το καπετάνιο, ο οποίος είχε ακουσει οτι υπήρχαν Ελληνες στο πλοίο και ήθελε να μας καλοσωρίσει με το τρόπο του. 

 

Βρεθήκαμε στη γέφυρα του πλοίου, στο χώρο οπου βρίσκεται ο Καπετάνιος, ο πηδαλιούχος και το υπόλοιπο κυβερνητικό πλήρωμα. Είχαμε τη καλύτερη θέα απο εκει πάνω. 

 

 

 

Περάσαμε το υπόλοιπο της διαδρομής μαζί τους, μαθαίνοντας για τη ζωή στα καράβια και τη ξενιτιά.

 

Μας εμπιστεύτηκαν τόσο που άφησαν και το πηδάλιο στα χέρια μας.  

 

 

 

Ενα πολύ όμορφο κλείσιμο σε ενα πολύ αγαπημένο ταξίδι. 

 

Until the next one... 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Featured Posts

JungleRoom , Bali- Διαμονή

October 18, 2018

1/5
Please reload

Recent Posts

April 8, 2019

April 6, 2019

January 6, 2019

Please reload

  • Black Instagram Icon